W dniach 14-30 lipca w Hodyszewie odbywały się rekolekcje oazowe I stopnia. Uczestniczyło w nich 34 dorosłych i 15 dzieci, 14 rodzin: z diecezji gdańskiej (2), warszawskiej (2), łomżyńskiej (2), krakowskiej  i toruńskiej (7). Moderatorem był ks. Andrzej Jakielski, któremu w budowaniu wspólnoty pomagał kleryk Michał Rogoziński. Animatorami byli Natalia i Łukasz Sarnowscy, Ewa i Włodek Kluczewscy oraz Magdalena i Jarek Boltowie. W diakonii wychowawczej posługiwały Kamila Wołowska, Basia Grzankowska oraz Dominika Ochlak, a w diakonii muzycznej Małgorzata Rebain.

Hodyszewo to miejsce szczególne dla ziemi podlaskiej. Tutaj czwartego dnia przy Maryi Matce Bożej Pocieszenia – Królowej Podlasia przeżywaliśmy spotkanie z Chrystusem w nabożeństwie wody i światła, który do serc uczestników został zaproszony jako Pan i Zbawiciel. Spotkania z naszym Panem na rekolekcjach odbywały się nie tylko w rozmowach ewangelicznych, ale w jutrzni, Eucharystii, nabożeństwach, modlitwach, „Namiocie spotkania”, „Szkole śpiewu”, „Szkole życia”, czy „Szkole modlitwy”.

Uczestnicy mogli zakosztować życia wspólnoty, nie tylko w Hodyszewie, gdzie realizowany był program oazy, ale również podczas dnia wycieczkowego do Hajnówki, Białowieży, Grabarki i przede wszystkim uczestnicząc w Dniu Wspólnoty w Krypnie wraz z 5 innymi oazami: dziecięcymi i młodzieżowymi. Dwie pary małżeńskie dawały wobec nas i młodych ludzi świadectwo spotkania z Jezusem na rekolekcjach. Wielką radością była możliwość zaprezentowania naszej hodyszewskiej wspólnoty poprzez „Znak i Piosenkę Oazy”. Potem była Eucharystia, a po niej agapa i niekończące się tańce Menueta, Belgijki … W godzinie odpowiedzialności Dominik dawał świadectwo przyjęcia członkostwa w KWC jako ofiary dla ratowania uzależnionych, a wielkim przeżyciem było wpatrywanie się w niezliczoną rzeszę kładących na ołtarzu deklaracje KWC – w tym 16 z naszej wspólnoty.

W 15. dniu oazy uczestnicy dzielili się przeżyciami na rekolekcjach w „Godzinie świadectw”. Dostrzegali czym były dla nich homilie i nauki ks. Andrzeja, Jego pogoda ducha i humor. Chwalili talent kleryka Michała, któremu z łatwością przychodziło mówienie o rzeczach trudnych w Szkole Modlitwy. Mówili o spotkaniach z Jezusem i Jego działaniu.

Jezus czynił wielkie cuda, cuda niepojęte, a radość spotkania z nim była szczególnie widoczna na eucharystii i agapie. Na niej dziękowano za trud służby diakonii.

Niech będzie chwała Jezusowi za wszelkie dobro i owoce tych rekolekcji. Niech trwają one w rodzinach jak najdłużej.

P.S. Niech Pan wynagrodzi za podjęcie się służby na rekolekcjach: ks. Andrzejowi Jakielskiemu, kl. Michałowi Rogozińskiemu, Natalii i Łukaszowi Sarnowskim, Ewie i Włodkowi Kluczewskim, Kamili Wołowskiej, Basi Grzankowskiej, Dominice Ochlak, Małgorzacie Rebain. Naprawdę takiej diakonii można zazdrościć: służba, zaangażowanie, otwartość, siła modlitwy i zawierzenie się Chrystusowi to nie wszystkie jej zalety. Bóg zapłać.