Słowo pary diecezjalnej na nowy rok formacyjny 2009/2010

x

Droga nam diecezjalna wspólnoto Domowego Kościoła!

Za nami czas wakacyjnego wypoczynku, czas rekolekcyjnych przeżyć. A nowy rok formacyjny wita nas hasłem „Czyńcie uczniów ze wszystkich narodów”. To wezwanie do szczególnej, choć często nieformalnej, diakonii. Wezwanie do rozejrzenia się wokół „swojego narodu” – swojego małżeństwa, rodziny, wspólnoty kręgu – i dostrzeżenie obecności „innych narodów” – sąsiadów, znajomych z miejsca pracy, ludzi spotykanych w autobusie i tramwaju. „Wszystkie narody” są czasem tuż nieopodal. I czekają na nasze świadectwo życia. To na nich wskazuje nam Chrystus nakazując „czynić uczniów”. Do nich jesteśmy posłani …

W kolejnym, drugim roku naszej posługi pary diecezjalnej, będziemy starali się kontynuować i udoskonalać wszelkie dobre dzieła, jakie powstały w latach poprzednich. Będziemy również wprowadzali stopniowo zmiany w sposobach funkcjonowania diecezjalnej wspólnoty DK i jej diakonii w taki sposób, aby maksymalnie efektywnie wykorzystywać energię ludzi, w różny sposób posługujących na rzecz wspólnego dobra. W szczególności w tym roku:

• Zmniejszy się ilość spotkań diecezjalnych, aby – zgodnie z intencją Listu Kręgu Centralnego z roku 2007 – poszczególne małżeństwa nie były przeciążone wielością zewnętrznych spotkań i mogły swoją energię skierować przede wszystkim na podstawową pracę formacyjną w macierzystych kręgach i w swoich małżeństwach, a także na odnalezienie swojego pola służby. Służby na rzecz naszej wspólnoty w różnych diakoniach, ale także na zewnątrz. Jednak – ponieważ będziemy widywali się rzadziej – tym bardziej zachęcamy do jeszcze liczniejszego udziału w tych spotkaniach diecezjalnych i dniach wspólnoty Ruchu Światło – Życie, które będą organizowane.

• Zamierzamy nadal dbać szczególnie o fundusz rekolekcyjny. Od wielu lat stanowi on istotny dar miłosierdzia diecezjalnej wspólnoty DK dla tych naszych rodzin, których wielkie pragnienie uczestniczenia w rekolekcjach może być urzeczywistnione dzięki finansowemu wsparciu ze strony współbraci w Chrystusie. Na cel funduszu rekolekcyjnego nadal będziemy zbierać kolektę podczas naszych diecezjalnych spotkań DK, jednakże ponieważ spotkań tych będzie mniej, pragniemy rozwinąć także ofiarność wspólnoty poprzez dobrowolne zbiórki przeprowadzane podczas comiesięcznych spotkań kręgów.

• Praca diakonii diecezjalnych kształtowana będzie w kierunku tworzenia sprawnych i kompetentnych zespołów diakonalnych, które będą zdolne samodzielnie do wypełniania przynależnych im posług. Pragniemy większego zaangażowania wielu małżeństw w różne diakonie. Jednocześnie winno to skutkować oderwaniem par odpowiedzialnych (animatorskich, łącznikowych, rejonowych, diecezjalnej) od konieczności wykonywania zbyt absorbującej pracy na rzecz tych diakonii – w ten sposób pragniemy ułatwić parom odpowiedzialnym rzetelne wywiązywanie się najpierw z ich podstawowej posługi. Nadto dążyć będziemy do stopniowego zbliżania się (i ewentualnego łączenia) diakonii posługujących obecnie tylko dla Domowego Kościoła z „diakoniami młodzieżowymi” Ruchu Światło-Życie w naszej diecezji, gdyż dublowanie niektórych działań jest niepotrzebną stratą energii i ludzkiego zaangażowania.

• Całkowitej przebudowie ulegnie strona internetowa naszej wspólnoty. Chcemy, aby – obok naszego biuletynu „Wypłyń na głębię” – stała się ona podstawowym źródłem jak najbardziej aktualnych i szybko dostępnych informacji o życiu Domowego Kościoła diecezji toruńskiej. Zamierzamy również doprowadzić do zbudowania diecezjalnej listy mailingowej DK oraz utworzenia forum internetowego. Mamy nadzieję, że dla wielu członków naszej wspólnoty internet jest coraz bardziej naturalnym środowiskiem funkcjonowania i przygotowywane zmiany pozwolą im na jeszcze większe zaangażowanie w życie wspólnoty.

• Postaramy się ponownie szczegółowo policzyć, zobaczyć ilu nas naprawdę obecnie jest w diecezji, jaka jest faktycznie nasza formacja, w jakim stopniu – jako diecezjalna wspólnota – jesteśmy zdolni do podejmowania wyzwań, które stawia przed nami Domowy Kościół, Ruch Światło-Życie, a poprzez te struktury – czego oczekuje od nas sam Chrystus. Dlatego będziemy wszystkich bardzo prosić o wypełnienie formularzy spisowych, otrzymanych od swoich animatorów. Obiecujemy, że na ich podstawie powstanie baza elektroniczna pozwalająca w przyszłości na uzupełnianie danych, a nie ciągłe zbieranie od nowa.

• Pośród wszystkich zobowiązań DK coraz większego znaczenia nabierają coroczne rekolekcje zamknięte, jakie powinna odbyć każda rodzina (ze względu na coraz większy trud ich organizowania, zapewnienia możliwości uczestniczenia i finansowania). Zachęcamy, proponujemy, nalegamy i zobowiązujemy rodziny wspólnoty DK do roztropnego przemyślenia i zaplanowania ze znacznym wyprzedzeniem udziału w takich rekolekcjach, zwłaszcza w okresie wakacji 2010 roku. Przypominamy również, że dla osób, dla których wierność charyzmatowi Ruchu Światło-Życie i DK nie jest obojętna, priorytetem winno być przeżycie najpierw całej formacji podstawowej (Oaza I, II i III, ORAR I i II), a dopiero później doskonalenie się w formacji permanentnej np. poprzez udział w rekolekcjach tematycznych. Przy planowaniu rekolekcji 2009/2010 taką kolejność rekolekcji w naszej diecezji również będziemy preferować.

Wszystkie te ambitne plany najpierw zawierzamy naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi oraz Maryi Niepokalanej Matce Kościoła, ufając też we wstawiennictwo Sługi Bożego Franciszka Blachnickiego. Dlatego całą diecezjalną wspólnotę DK prosimy o modlitwę za Nas i za siebie nawzajem, gdyż „Jeśli Pan domu nie zbuduje, na próżno trudzą się ci, którzy go wznoszą” (Ps 127, 1).

Szczęść Boże!